10 02 2014

'Başına buyruk otomatik pilottur Zaman...'

Başına buyruk otomatik pilottur Zaman... |  görsel 1

DİNGİN, İSTRA ŞİİRİ Seyrek görüşen akrabalar gibi hediye değiş tokuşu yapıyoruz ovanın ortasında: ben kitap veriyorum, o toprağın ürünlerini. * * * Hiç mi hiç acelesi yok Zaman’ın. Godot’yu bekliyor doğum evinde. Başka bir Zaman’dan hamile kalmış ve şimdi, Rus matruşkalardan farksız, döl yatağında yeni Zaman’ın döllendiği ve artık Zaman-ikizleri dölütleriyle dolu karnında taşıdığı döl ile yine Zaman’ıdoğuracak Zaman’ın dölütünü taşıyor rahminde... Zaman’ıitemezsin, hızlandıramaz, yavaşlatamazsın: ileri mi geri mi gittiğini bilemezsin. Koşarak geçemeyeceğin gibi onu sıyrılamazsın da Zaman’ın içinden: arada bir durup ön ve arka kapılarını açan otobüs değildir Zaman. İçine girilmez içinden çıkılmaz da. Bu yüzden seferdeyiz, hiç bitmeyen seferde, gezginler gibi yolculuğa vererek kendimizi. Yol arkadaşımız, Zaman uzun uzun, geveleye geveleye konuşuyor kendince: “Sürücü yok, sürücü yok!” Ortalıkta ışıkları yanıp sönen ve geri sayım yapan pano... ...Kaynak : cemedib.blogcu.com Devamı